Strefa zagrozenia 2

Dyrektywa ATEX (fr. Atmosphères Explosibles), zwana też dyrektywą 94/9/WE - to rozporządzenie Unii Europejskiej, które definiuje zasadnicze wymagania produktów danych do podawania w dziedzinach zagrożonych wybuchem. Na zagrożenie wybuchem metanu i pyłu węglowego jest doskonała większość maszyn i urządzeń branych w kopalniach węgla kamiennego, a dyrektywa ATEX dotyczy urządzeń i systemów ochronnych dedykowanych do operowania w odległościach narażonych na niebezpieczeństwo eksplozji. Jeszcze do ostatnia przepisy dotyczące bezpieczeństwa w poszczególnych państwach Unii Europejskiej dzieliły się pomiędzy sobą, co stanowiło istotne utrudnienie dla swobody wymiany dóbr między krajami członkowskimi. Spośród tego powodu powstała unifikująca dyrektywa ATEX, która ujednoliciła dotychczasowe przepisy i znacznie ułatwiła obieg produktów w Unii Europejskiej. Realizując zapisy artykułu 100a Traktatu Rzymskiego, najważniejszym celem dyrektywy ATEX jest zagwarantowanie wolnego przepływu towarów zapewniających duży poziom ochrony przeciwwybuchowej. Odnośnie urządzeń przeznaczonych do działalności w strefach zagrożonych eksplozją, Parlament Europejski i Otwarta Unii Europejskiej dnia 23 marca 1994 roku wydały dyrektywę ATEX 94/9/EC, która utkwiła w życie z dniem 1 lipca 2003 roku. Uchwalono ponadto dyrektywę 1999/92/EC ATEX137 (zwaną również ATEX USERS) dnia 16 grudnia 1999 roku, która z serii dotyczy minimalnych wymagań bezpieczeństwa pozycji w tłach, gdzie jest ryzyko wystąpienia atmosfery wybuchowej. Dyrektywa ATEX 94/9/WE zaczęła wchodzić do 1 lipca 2003 roku i zastąpiła poprzednie dyrektywy starego podejścia 76/117/EWG i 79/196/EWG.

oznaczenie CE (fr. Conformité Européenne) numer identyfikacyjny jednostki certyfikującej symbol wykonania przeciwwybuchowego grupa wybuchowości kategoria urządzenia rodzaj ochrony przeciwwybuchowej podgrupa wybuchowości klasa temperatur

Polecamy szkolenia Atex